Frankrijk 1

De slager

Een paar keer per jaar komen wij in Frankrijk. Zo’n twee keer is dat voor vakantie en regelmatig voor een lang weekend. België vinden wij een ramp om door te komen, maar op het moment dat we het bord Frankrijk zien, dan worden we weer blij en voelt het als een beetje thuis komen.

Omdat we dit al heel wat jaartjes doen, hebben we zo ook onze vaste plekjes die we voor de doortochten gebruiken. Meestal staan we dan een nachtje op een camping die we al kennen en trekken daarna door naar een andere bestemming. Grote campings mijden we en doen vaak de kleine plaatsjes met een camping Municipal aan. Als er maar een bakker en liefst ook een slager en supermarkt op loopafstand zijn.

Nadat 1/3 van de Bonte Keuken al een weekje Normandië had gehad, reisden wij voor onze vakantie af naar de Picardië. Onze eerste overnachting is Poix-de-Picardie een camping waar we regelmatig komen. Het is een oud stadje aan de rivier de Poix, met een leuk centrum. Bakkers, slager, café, bar, hotel en supermarkt aanwezig op loopafstand van de camping. De weersverwachting voor de rest van de week ziet er voor Frankrijk niet rooskleurig uit, maar wel redelijk voor Poix-de-Picardie. Dus besluiten we in ieder geval twee nachten te blijven en verder wel te zien. Niets is leuker dan de kleine plaatsen te ontdekken op het gebied van voedsel en koken. En met ontdekken bedoel ik dan de kleine zelfstandige zoals de slager, de bakker en de winkels voor huishoudelijke artikelen die door de grote supermarkten zowat niet meer te vinden zijn. Maar het tij keert de laatste jaren. Jonge ondernemers die toch weer het ambacht oppakken. En dat vind ik nou geweldig. Dus de eerste avond in Poix-de-Picardie, waar we rond 18.30 uur aankomen, gaan we eerst naar de slager voordat we de wijn in de grote supermarkt kopen (een slijter is er niet) en ook voordat we naar de camping gaan. Een jonge dame helpt ons en ik vraag naar een entrecote. Blij kijkt ze me aan, natuurlijk heeft ze entrecote, hoeveel ik hebben wil. Nou zijn we liefhebbers dus ik vraag al snel om een pond aan een stuk (dunne plakken kun je niet bakken), maar ze is me voor en vraagt of het voor twee personen is. Ik bevestig. Ze gaat aan de slag en pakt een groot stuk rundvlees uit de vitrine, de ribben er nog aan. Het lijkt me de spareribs van een koe oftewel Côte de Boeuf. Ze snijdt een grote plak af en haalt de rib er van af. Ze ontdoet het mooie stuk vlees van wat losse stukjes en laat het me trots zien. Geweldig!! Dus ik zeg dat het goed is en neem daarnaast nog een wortelselderij salade en wat Tabouleh. Het vlees blijkt bijna anderhalf pond te zijn, maar daar draaien wij ons hand niet voor om. Daarna nog even naar de supermarkt om uit het enorme aanbod wijnen een mooie Saint-Émilion te kiezen. Nou, 2 flessen dan want ja het is zo zonde als je halverwege de avond aan de kaas begint en je er achter komt dat je geen wijn meer hebt!

Op de camping hebben we een mooi plekje uitgezocht, met zon en schaduw, en ons bedje opgemaakt zodat we na de maaltijd en het natafelen er direct in kunnen stappen. En dan begint voor mij de uitdaging. Een eenvoudige doch heerlijke maaltijd op tafel zetten met beperkte middelen. Ik kook op een 35 jaar oude Coleman en voor wie dat niets zegt: het is een twee pits benzine brander. Niks geen gedoe met gasflessen wisselen, nee gewoon aan de benzinepomp een kleine jerrycan (5 liter) ongelood tappen en voor de hele vakantie heb je genoeg brandstof om uitgebreid te koken. Verder heb ik in de keukenuitrusting een grote koekenpan en twee kleinere kookpannen met deksel bij me en de grillplaat gaat ook altijd mee. Twee houten spatels, een kleine ronde garde (ooit in Tsjechië gekocht), een inklapbaar oestermes, een koksmes, een office mes, een dunschiller, kookwekker en een goede kurkentrekker. Pepermolen, zout, Provençaalse kruiden, halve liter olijfolie in blik, bolletjes Chinese knoflook en lege plastic potjes voor kruiden die ik onderweg tegen kom en goed wil bewaren.

Het koken kan beginnen en zo’n eerste avond is dat best wel wennen. Want zeker voor entrecote is het belangrijk dat je de pan of grillplaat heet genoeg krijgt. Ook het vlees moet goed droog gedept worden voordat het de pan in gaat en dat is in dit geval een klein probleem omdat we de keukenrol vergeten zijn. Dan maar erop vertrouwen dat ik de olie goed heet kan krijgen. Pan op het vuur, even opwarmen, olie erin en wachten, ronddraaien tot het gelijkmatig heet is. Dan het prachtig stuk vlees er in, hoor het sissen, kookwekker op 2 minuten en keren. In dit geval 2 x 2 minuten aan elke kant en het vuur goed hoog houden. Mijn lief heeft de tafel gedekt, salades klaar gezet en de wijn ontkurkt. Voor de zekerheid leg ik het gebakken vlees op het bord en snij het middendoor om te kijken of ie goed is. En ja hoor, ziet er geweldig uit, dus het vuur kan uit en we kunnen eten. Eerst proeven zonder zout en peper, verrukkelijk. Wat een mooie en smaakvolle entrecote. Een beetje van de salade erbij en aanvullen met de Tabouleh en je hebt een volledige maaltijd. Nou ja, wel een goed glas wijn erbij natuurlijk. De eerste kookavond is weer geslaagd!